TUGAS PEMBANGKANG

 

Menurut teori politik yang agresif, tugas utama pembangkang hanyalah menjadi pengkritik mutlak tanpa beban untuk menyelesaikan masalah.

Tanpa pembangkang, kerajaan boleh menjadi terlalu selesa dan cenderung membuat keputusan yang berat sebelah. Kritikan pembangkang memaksa menteri-menteri berfikir dua kali dan memperkemas pelan tindakan mereka sebelum dilaksanakan. 

Oleh itu, pembangkang yang kuat adalah tanda demokrasi yang sihat, bukannya tanda perpecahan untuk dijadikan keluhan.

Beban pembuktian tertanggung pada Kerajaan. Pemerintah memegang kuasa, bajet, dan agensi penjawat awam, maka mereka bertanggungjawab sepenuhnya untuk membina negara.

Tugas pembangkang adalah mencari dan mendedahkan lubang atau kecacatan dalam dasar kerajaan, bukannya menampalnya.

Dengan menyerang setiap keputusan, pembangkang memaksa kerajaan sentiasa berjaga-jaga dan menghalang pembentukan kerajaan kuku besi.

Sama ada pembangkang bertindak membina atau toksik, tanggungjawab paling besar tetap di bahu kerajaan untuk melindungi ruang demokrasi. Ini termasuk menjamin kebebasan bersuara, menghormati hak membantah, dan memastikan institusi undang-undang kekal berkecuali daripada kepentingan politik peribadi.

Rakyat pula berperanan sebagai hakim di tengah-tengah pertembungan kerajaan dan pembangkang. Kerajaan tidak boleh merintih walaupun jika pembangkang bertindak toksik kerana kerajaan berkuasa atas wang serta ada jentera agensi kerajaan dan penjawat awam yang patuh untuk melaksanakan arahan eksekutif mereka, bermula daripada mencari idea, melaksana dan menilai keberkesanan kerja kerajaan.

Dalam situasi kritikan mutlak ini, ujian sebenar adalah bagi pihak kerajaan. Kerajaan yang matang tidak akan menggunakan kuasa undang-undang untuk menyenyapkan kritikan toksik tersebut. Sebaliknya, mereka wajib membuktikan kejayaan dasar mereka melalui hasil yang nyata kepada rakyat, sambil mengekalkan ruang demokrasi untuk pembangkang terus bersuara.

Dengan segala sumber yang dikuasai dan dengan jentera agensi awam yang dibiayai negara, tugas kerajaan ialah menunjukkan kepada rakyat bahawa mereka sentiasa hadir memberi kebaikan kepada rakyat. Tugas pembangkang pula ialah membuktikan kepada rakyat/pengundi bahawa kerajaan telah gagal.

Jika rakyat menghakimi bahawa kerajaan telah gagal, maka merekalah yang akan memutuskan untuk mengganti kerajaan, jika sebaliknya rakyat akan mengekalkan penguasaan kerajaan.

Contoh popular politik agresif ini ialah Korea Selatan. Korea Selatan terkenal dengan budaya politiknya yang sangat sengit dengan parti pemerintah dan pembangkang sukar menemui jalan tengah.

Bukan ironi, berbanding negara rakan sebaya dulu, Korea Selatan amat cepat memasuki Liga Negara Maju kerana politik agresif itu.

Oleh: Nordin Kardi

Gambar sekadar hiasan